Wychowanie dziecka to ogromne wyzwanie, ale kierując się kilkoma najważniejszymi zasadami jest to jak najbardziej do zrobienia. Najbardziej kluczowe w rozwoju najmłodszych są pierwsze lata życia, zachodzi wówczas mnóstwo zmian, których nie powinno się przeoczyć. Młodzi rodzice mogą wiele się nauczyć przy pierwszym dziecku, mając kolejne są już w pewnym stopniu doświadczeni.

Rozwój motoryczny dziecka

Najważniejszy jest zdecydowanie rozwój motoryczny dziecka, jeżeli układ ruchu jest właściwie zbudowany i przystosowany – wszystko powinno przebiegać prawidłowo. Niezbędne są ponadto prawidłowa budowa i czynności podejmowane przez układ kostno-stawowy, mięśniowy, a także kręgosłupa, tułowia i kończyn – dolnych oraz górnych. Nie bez znaczenia pozostają wszelkie czynniki genetyczne i zewnętrzne. W pierwszych latach życia rozwój motoryczny dziecka jest najlepiej dostrzegalny, ponieważ łączą się wtedy sfery czuciowe i ruchowe. Dopiero około trzeciego roku życia koordynację ruchów przejmuje kora mózgowa. Widoczne są zdolności neuromotoryczne, dziecko poszerza zasoby wszystkich umiejętności ruchowych, opanowane są czynności lokomocyjne. Kluczowy jest ponadto okres przedszkolny, podczas którego opiekunowie mogą dostrzec tak zwaną rozrzutność ruchową. Cztero- i pięciolatkowie nieustannie biegają, skaczą, a mimo to doskonale zachowują równowagę, niepokoju nie powinny z pewnością wzbudzać trudności w wykonywaniu precyzyjnych ruchów manualnych. W zamian rozwija się natomiast pamięć i słowne określenia wszystkich wykonywanych czynności.

Rozwój merytoryczny dziecka

Umiejętności ruchowe starszych dzieci

Dziecko, które ukończyło 7 lat ma już duży zasób ruchów, w tym także tych przypisywanych dorosłym ludziom. Potrafi się ubrać i posługiwać prostymi narzędziami – tak wygląda prawidłowy rozwój motoryczny dziecka w tym wieku. Nowe umiejętności są widoczne również w chodzie, mowa tutaj o widocznej współpracy tułowia, rąk i nóg, odbywa się to w sposób bardzo płynny. Wielu rodziców zauważa u dzieci rosnące zainteresowanie różnymi dyscyplinami sportowymi typu drabinka gimnastyczna jak i wyraźne zadowolenie z wszystkich osiągniętych sukcesów o charakterze motorycznym. Tempo, w jakim się to odbywa jest uzależnione od wielu czynników, dlatego absolutnie niedopuszczalne jest porównywanie dzieci w tym zakresie. Ogromne znaczenie ma między innymi budowa ciała, typ osobowości i stopień motywacji. Uwarunkowaniami mającymi znaczenie jest choćby płeć, na przykład u dziewczynek następuje bardziej dynamiczny rozwój cech z grupy szybkościowo-zwinnościowych. Natomiast umiejętności siłowo-wytrzymałościowe są zdecydowanie bardziej charakterystyczne dla chłopców – takie zależności są jak najbardziej zrozumiałe i wynikają z naturalnych uwarunkowań. Najszybszy rozwój motoryczny dziecka przypada na okres od 9 do 12 lat, przez niektórych psychologów jest on uznawany za „złoty okres motoryczności”. Najlepiej rozwija się wtedy szybkość, zwinność i szeroko rozumiana moc, dynamika jest nieco większa u płci żeńskiej. Wszystkie czynności ruchowe sprawiają dzieciom nieopisaną radość, dlatego warto to wykorzystać.